Alfred Labenz
2 marca 1916 roku w Runowie Krajeńskim urodził się Alfred Labenz – zawodnik, działacz i trener hokeja na lodzie w Polonii.
Poniżej wspomnienie napisane przez Sławomira Wojciechowskiego w 2012 roku.
„Alfred Labenz wspaniały trener hokejowy, wychowawca polonijnej młodzieży, nie walczył z bronią przeciwko czerwonym czy też faszystom, ale losy jego życia są nie mniej dramatyczne niż Brunona Podgórskiego.
Z Polonią związany od początku lat 30-tych. Był „skazany na Polonię”. Trzech jego starszych braci Edward (Edmund), Jan i Konrad należeli do Polonii.
„Fred” był z zawodu nauczycielem. W brodnickim 67 Pułku Piechoty walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Po przegranej wojnie obronnej wrócił do Bydgoszczy. W mieście nad Brdą został wiosną 1940 r. aresztowany przez gestapo. Jaki był powód aresztowania? Donos za mówienie po polsku, za posiadanie radia, za nieodpowiedzialne wypowiedzi, może za udział w „Krwawej Niedzieli”? Nie wiem. Labenz ponad 3 lata spędził w kilku obozach koncentracyjnych. W tym czasie rodzina w Bydgoszczy przyjęła 3 grupę niemiecką i udało się „Freda” wyciągnąć z KL.
Po wojnie Alfred wrócił do Polonii jako działacz. Był z uwagi na piękny charakter pisma sekretarzem na zebraniach klubowych. Jednocześnie przez jakiś czas pracował jako nauczyciel w szkole w Borównie, a następnie w Zakładach Rowerowych „Tornedo”. To właśnie w pracy „w rowerach” spotkał „Freda” kolejny tym razem komunistyczny dramat życiowy.
W 1950 r. UB oskarżyło Labenza o sabotaż w firmie na niekorzyść ludowej ojczyzny. Po 2 latach katorżniczych przesłuchań, w marcu 1952 r. Labenza skazano na 10 pat więzienia. W styczniu 1955 r. Zgromadzenie Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego zmieniło kwalifikację prawna czynu i zmniejszyło karę pobytu w więzieniu z 10 do 5 lat. Ostatecznie Alfred Labenz opuścił stalinowskie więzienie na mocy amnestii dnia 2 lutego 1955 roku. W 1966 r. Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy na procesie niejawnym postanowił o zatarciu skazania z 1952 r.
Dopiero w książce Zapomniane Pokolenie jako pierwszy przypomniałem ciemne stalinowskie losy życia „Freda”.W dobie komuny było zakazane o tym pisać, mówić itd.”
Alfred Labenz w 1966 roku jako trener hokeistów BKS Polonia wywalczył jedyny tytuł dla Bydgoszczy mistrza Polski (z juniorami BKS).
Labenz miał niesamowity dar wychowawczy, rękę do młodych – stara przedwojenna szkoła zarażania Polonią wśród nastoletnich bydgoszczan. Zniszczony przez dwa systemy, w pasji sportowo-hokejowej i w rodzinie odnalazł sens życia.
Na zdjęciu: Alfred Labenz
Fotografia pochodzi z książki „Zapomniane Pokolenie. Polonia Bydgoszcz 1920-1949.”